W Kieżmarku od 1860 rozwijał się przemysł tekstylny.
Uruchomiono tu Przędzalnię Mechaniczną i tkalnię lnu –
Kesmarker Spinnerei, która w latach 70. XIX wieku prze
szła na własność firmy Regenhardt i synowie.
Oprócz Przędzalni Mechanicznej i wspomnianej tkalni
lnu w mieście powstał kolejny zakład. Karol Wein dopie
ro w 1882 założył fabrykę w Starej Lubowli, którą w 1884
przeniósł do Kieżmarku. W 1885 roku zarejestrował spółkę
komandytową Karol Wein i wspólnicy. Tkalnia w jego za
kładzie rozciągała się na powierzchni 3600 m2, gdzie stało
400 krosen mechanicznych. Była też wybielarnia i farbiar
nia płótna. Produkowano tu przede wszystkim adamaszek,
obrusy, serwety, ręczniki, ścierki, ściereczki, pościel,
prześcieradła, białe płótno itp.
Po pierwszej wojnie światowej w 1919 roku słowacki
przemysł lniany dotknął kryzys. Firma Karol Wein i wspól
nicy częściowo zdemontowała tkalnię, a maszyny wywio
zła do innej fabryki Weina w Budafoku na Węgrzech. Dnia
3 sierpnia 1935 w swojej letniej rezydencji w Balatonaka
rattya na Węgrzech zmarł Karol Wein, honorowy obywatel
Kieżmarku, zasłużony dla rozwoju miasta. W fabryce We
ina warunki socjalne były na nieco lepszym poziomie niż
w innych zakładach produkcyjnych.
W okresie tzw. państwa słowackiego w latach 1939 – 1945 firma Karol Wein i wspólnicy nie eksportowała
wyrobów za granicę. Przede wszystkim produkowała na
potrzeby wojska i na rynek krajowy. W 1941 roku oddała
do użytku także nowy dział obróbki lnu. Na początku roku
1945 produkcja w zakładzie została wstrzymana, a jego
właściciele ewakuowani. Po wyzwoleniu Kieżmarku 27
stycznia 1945 wznowiono produkcję.
Dnia 28 czerwca 1947 fabryka byłej firmy Karol Wein
i wspólnicy została znacjonalizowana i kontynuowała
działalność jako zakład narodowy Tatraľan