Tylko jeden świadek – żelazna pieczęć z patronami ce
chu i nożycami – potwierdza, że cech kieżmarskich krawców
powstał w 1548 – zachowany statut pochodzi z 1607 roku. Kto
chciał zostać mistrzem, musiał podejść do trudnego egza
minu mistrzowskiego, podczas którego szył siedemnaście
rzeczy: trzy szaty liturgiczne, dwa płaszcze mieszczańskie,
4 różne szuby, płaszcz jeździecki, płaszcz sznurowany,
płaszcz z rozszerzanymi rękawami, płaszcz w kształcie dzwo
nu, 2 płaszcze damskie, plandekę na wóz, składany daszek.
Większość z tych rzeczy w 1641 roku narysował mistrz cechu
kieżmarskiego Pavol Radositz w swojej księdze wykrojów
Materi-Buch, która znajduje się w kieżmarskim muzeum.