Zachowane statuty cechu pochodzą z 1587 roku, ale wiado
mo, że sam cech powstał wcześniej, bo już w 1437 kieżmarscy
tkacze mieli wspólny warsztat. Pomocnicy uczyli się 3 lata,
potem taki sam czas wędrowali po Europie Środkowej, by wró
cić do domu i podejść do egzaminu mistrzowskiego, podczas
którego należało utkać określoną ilość płótna. Każdy mistrz
mógł pracować na trzech krosnach – na jednym przygotowywał
obrusy na targ, na drugim i trzecim barchan lub płótno.